Łukasz Mańczyk

/Poland

(1978) has graduated law at Jagiellonian
University and screenplay at Lodz Film
School. He has published three books.
Służebość światła got the Prize for the
best debut of the year. He was a stipendist
of polish Ministry of Culture, is
publishing his poetry in many literary
magazines, his poetry has been translated
into Serbian. He lives and works in
Cracow.

Poems

/ *

/ **

/ ***

Gnosis / Gnoza

After szymborska / Naśladowanie z szymborskiej

you ought to - one day -

very soon indeed

spread your wings and fly –

wings which have been forgotten

of whose existence

you had no idea

despite so many consciousnesses

and class consciousness

and to fly fly somewhere

against trade winds

on the crests of cirrus clouds

you’ll have to explain yourself profusely

for what was your pride and joy

but something else was meant

though not quite beyond your grasp

how can one be so gravely mistaken

honorable Board, everyone

driven by instinct,

chooses their vested interest

I’m stalling for time, maybe I’ll make it, here as well.

our herd was running over the bridge (if one may call it a bridge)

and I was one of them

there was not enough room for all of us in one moment

hence there was an instant crowd of farewells and welcomes

the worst ones were those who could not make up their minds

and were always standing in the way

translated into English by Ewa Elżbieta Nowakowska

trzeba będzie kiedyś

już bardzo wkrótce

rozłożyć skrzydła do lotu –

o których się zapomniało

o których istnieniu

nie miało się pojęcia

mimo tylu świadomości

i świadomości klasowej

i lecieć lecieć gdzieś

na przekór pasatom

po grzbietach cirrusów

trzeba się będzie gęsto tłumaczyć

z tego co b y ł o powodem do dumy

że chodziło o coś innego

choć nie całkiem poza zasięgiem

jak można aż tak się pomylić

wysoka komisjo każdy

powodowany instynktem

wybiera prywatne dobro

gram na „zwłokę”, może się uda, i tu.

nasze stado przebiegało przez most (jeśli nazwać to mostem)

i ja byłem jednym z nich

nie mogliśmy się zmieścić w jednej chwili

stąd był ciągły tłok pożegnań i powitań

najgorsi byli ci którzy nie mogli się zdecydować

i stali ciągle w przejściu