Za Lauro Riding
Ona ima svoje vrtove
In lastno belo ljubezen.
Blesk v mrzlih očeh
Prihaja iz osrčja noči,
V katerem je zmrznil
Oster drobec dneva, kot kamen.
Njen prvi dih je zmrznil
Kot dragocen bel kamen.
Sama ga je nesla, ponoči
V mesto, v vrtove,
Poželjivim modrim očem -
To je bila hladna ljubezen.
Iz osrčja polarne noči
Je prišel veter in zamrznil
Glas, v tišini pa ljubezen
Ne potrebuje oči.
Kraljica je nesla bel kamen,
Pod snegom so zaspali vrtovi.
Zvezde, to so bile njene oči.
Temno moder plašč noči pa -
Njen razkošni dom. Zmrznil je
Pred mnogimi leti. Ljubezen je
Zaspala pod zemljo Kot kamen; nad njo so zacveteli vrtovi.
Iz zemlje, bele kot kamen,
Je zrasel list in takoj zmrznil.
Njeni zimski vrtovi
cvetijo ponoči,
Na oknu, ki hlini ljubezen -
Zaradi zvezd, zaradi njenih svetlih oči.
Torej to ni bila ljubezen -
Tople kraljičine sanje so zmrznile
Na prednji šipi. Kamen je
Razbil sanje sredi noči -
Niso odprli oči,
Niso verjeli v vrtove.
Ponoči se je bal njenih oči.
Kdor je zmrznil, pozna njene vrtove.
In ljubezen, belo kot kamen.
iz poljščine prevedel Klemen Pisk
Dla Laury Riding
Ona ma swoje ogrody
I własną białą miłość.
Blask na dnie zimnych oczu
Przychodzi z serca nocy,
W którym zamarzł
Ostry odłamek dnia, jak kamień.
Jej pierwszy oddech zamarzł
Jak cenny biały kamień.
Niosła go sama, w nocy
Do miasta, do ogrodów,
Do chętnych błękitnych oczu -
To była zimna miłość.
Z serca polarnej nocy
Przyszedł wiatr, zamarzł
Głos, a w ciszy przecież miłość
Nie potrzebuje oczu.
Królowa niosła biały kamień,
Pod śniegiem zasnęły ogrody.
Gwiazdy, to były jej oczy.
A granatowy płaszcz nocy -
Jej rozłożysty dom. Zamarzł
Wiele lat temu. Miłość,
Pod ziemią, jak kamień
Zasnęła; nad nią zakwitły ogrody.
Z ziemi białej jak kamień
Wyrósł liść i od razu zamarzł.
Jej zimowe ogrody
Zakwitają w nocy,
W oknie, które udaje miłość -
Dla gwiazd, dla jej jasnych oczu.
Więc to nie była miłość.
A ciepły sen królowej zamarzł
Na pierwszej szybie. Kamień
Potłukł sny, w środku nocy -
Nie otworzyli oczu.
Nie uwierzyli w ogrody.
W nocy bał się jej oczu.
Kto zamarzł, zna jej ogrody -
I miłość białą jak kamień.
